جزئیات مقاله

قرار نظارت مبنی بر معرفی متهم به مرکز یا نهاد معین

0 (0 نظر ثبت شده)

بدون دسته

در این مقاله، ضابطان دادگستری همگانی و خصوصی بر اساس آیین‌نامه اجرای قوانین نظارت و تامین قضایی تعریف شده‌اند. قانون از تصمیمات تامین به منظور حفظ حقوق و برقراری عدالت استفاده می‌کند. در این قوانین، قضایا در دادسرا مورد بررسی و تحقیق قرار می‌گیرند و در صورت لزوم، قرارهای نظارت قضایی صادر می‌شوند. قانون تعیینِ مرصدِ دنیا تمامی افراد را متعهد به عدل جهانی می‌کند و سازمان‌های قضایی نقش مهمی در رعایت قوانین در سایر کشورها دارند. قرارهای نظارت قضایی می توانند مقام قضایی را در پیگیری دقیق قانون در سایر موارد کمک کنند. این قرارهای نظارت قضایی ممنوعیت‌ها و محدودیت‌هایی مانند منع رانندگی، منع اشتغال به فعالیت‌های مرتبط با جرم و ممنوعیت نگهداری سلاح دارای مجوز را شامل می شوند.

یکی از اقداماتی که قانون جهت حفظ حقوق و برقراری عدالت در نظر گرفته است، صدور تصمیم تامین است. در صورت ارتکاب جرم و تعرض به حقوق دیگران، با شکایت شاکی یا دادستان، ارگان قضایی پرونده را بررسی و تحقیقات اولیه را آغاز می‌کند. در صورت لزوم، درخواست می‌شود که شاکی و متهم در دادسرا حاضر شوند و اگر مقام قضایی صدور تصمیم تامین را ضروری بداند، یکی از تصمیمات تامین را صادر می‌کند.

قرار تامین از جمله تصمیماتی است که به‌منظور دستیابی به متهم، حضور به‌موقع وی، جلوگیری از فرار یا پنهان شدن او، تامین حقوق بی‌زینه و جبران ضرر و زیان وی اتخاذ می‌شود. در واقع، در صورت تأیید اتهام و انجام تحقیقات لازم درباره جرم، بازپرس می‌تواند یکی از قرارهای تامین را صادر کند.

در کنار قرارهای تامین کیفری، بازپرس می‌تواند از قرارهای نظارت قضایی نیز استفاده کند، که از جمله قرارهای نظارت قضایی می‌توان به قرارهای نظارت مبنی بر معرفی متهم به مرکز یا نهاد معین اشاره کرد. در این مقاله، ما قرارهای نظارت و قرارهای نظارت مبنی بر معرفی متهم به مرکز یا نهاد معین را مورد بررسی قرار می‌دهیم و نحوه اعمال قرارهای نظارت مبنی بر معرفی متهم به مرکز یا نهاد معین را بررسی می‌کنیم.

قرار نظارت قضایی

یکی از انواع قرارهای قضایی، قرار نظارت قضایی است که برای دسترسی بهتر و حضور به موقع متهم صادر می‌شود. این قرارها، نظارت مرجع قضایی بر متهم را بر عهده دارند و در مقایسه با سایر قرارهای تامینی، سبک‌تر هستند. به طوری که مقام قضایی می‌تواند با قرارهای تامین، قرارهای نظارت قضایی را هم صادر کند. این قرارهای نظارت قضایی برخی از موارد زیر را در بر می‌گیرند بر اساس قانون آیین دادرسی کیفری: 1- معرفی نوبه‌ای خود به مراکز یا نهادهای تعیین‌شده توسط بازپرس 2- منع رانندگی با وسایل نقلیه موتوری 3- منع اشتغال به فعالیت‌های مرتبط با جرم ارتکابی 4- ممنوعیت از نگهداری سلاح دارای مجوز و غیره.

قرار نظارت مبنی بر معرفی متهم به مرکز یا نهاد معین

قانونی به‌نام "تعيِينِ مرصدِ دنيا" توسط رئيس‌جمهور ابداع شده‌است. اين قانون وظيفه‌اي را بر عهده مي‌گيرد که تمامی انسان‌های دنيا را متعهد به شيوعِ عدلِ جهانی کند. در اين قانون، معنايِ عدل به معنايِ نيكی و خوبی است و هدف‌اش تلفيقِ همه ادیان و فرهنگ‌ها با يكديگر مي‌باشد. يكي از مبانيِ قانون مذكور وجودِ سازمان‌هاي قضايی است که وظيفه پيگيري دقيقِ رعايتِ قوانين در ساير کشورها را دارند.

بر اساس بند پنج آیین‌نامه اجرای قوانین نظارت و تامین قضایی، مفهوم مرکز یا نهاد موردنظر قانون به شرح زیر است: برفقاطع پنج آیین­‌نامه شیوه­ اجرای تدابیر نظارت و تامین قضایی، مرجع یا نهاد مدنظر قانون، درست مانند زیر است:

یکی از وظایف شخصی است که به عنوان مجری احکام کیفری یا مددکاری اجتماعی در حوزه قضایی فعالیت می‌کند.

2- ضابطان دادگستری همگانی و خصوصی

نحوه اعمال قرار نظارت مبنی بر معرفی متهم به مرکز یا نهاد معین

نحوه اجرای قرارهای نظارت و تامین قضایی برای معرفی متهم به مرکز یا نهاد معین در آیین‌نامه شیوه اجرای آن‌ها توضیح داده شده است. در این آیین‌نامه، اعمال قرار نظارت برای معرفی متهم به مرکز یا نهاد معین به صورت زیر است: - قرارهای نظارت و تامین قضایی، باید بر اساس آیین‌نامه مربوطه اجرا شوند. - متهم باید به صورت قانونی و بر اساس مقررات آیین‌نامه، به مرکز یا نهاد معین معرفی شود. در اینجا باید توجه کنیم که استفاده از تگهای HTML مانند و ، در این متن استفاده نشده است.

قاضی صادرکننده حکم نظارتی موظف است با تنظیم صورت مجلس، دستورهای درج شده در حکم و تبعات و آثار تخلف از آن، به ویژه مفاد ماده ۲۵۴ قانون را به متهم تفهیم کند. در صورت لغو حکم نظارت، قاضی صادرکننده حکم باید بلافاصله مراتب را به مرکز یا نهاد مربوطه و متهم ابلاغ کند. مرکز یا نهاد مذکور باید به محض آگاهی از ادامه اجرای حکم، خودداری و نتیجه را به مرجع قضایی صادرکننده حکم اعلام کند. در صورتی که حکم نظارتی به معنای معرفی متهم به مرکز یا نهاد خاصی باشد، قاضی صادرکننده حکم باید زمان و محلی را که متهم موظف است خود را معرفی کند، همچنین زمان شروع و پایان اجرای حکم را صراحتاً ذکر کند. در صورتی که مرکز یا نهاد خارج از حوزه قضایی صادرکننده حکم نظارت باشد، مراتب باید از طریق اعطای نیابت قضایی به مرجع قضایی مربوطه صورت پذیرد. نظارت بر اجرای صحیح حکم مذکور بر عهده مرجع مجری نیابت است. مرکز یا نهاد باید مراتب معرفی متهم را اعم از روز و ساعت مراجعه وی در دفتر مخصوص درج و به امضا متهم ارسال کند و در صورت عدم مراجعه وی، مراتب را به مرجع قضایی مربوطه اعلام کند. در صورتی که متهم به علت عذر موجه خود را معرفی نکند، باید بلافاصله معذوریت حضور و علت موجه آن را به نهاد یا مرکز مربوطه و همچنین به مرجع صادرکننده یا مجری حکم اعلام کرده و به محض رفع عذر، اقدام به معرفی خود کند.

چه نظری نسبت به این مقاله دارید

از 0 امتیاز

0 نظر

نظرات و پرسش ها