عقد قرض در قانون مدنی
0 (0 نظر ثبت شده)
بدون دسته
براساس این مقاله، قرض یک عقد است که در آن یک طرف به طرف دیگر مقداری از دارایی خود را منتقل میکند. طرف متقاضی نیز باید از دارایی ردیابی بندازد. در این قرارداد، ما بخشی از دارایی خود را به فرد دیگر منتقل میکنیم و او موظف است آن را به ما بازگرداند.
برای تفاوتی کامل در متن، متن زیر را به زبان فارسی با استفاده از برچسبهای html مانند em و strong نوشتهام: قراردادها در حوزه قانون مدنی انواع مختلفی دارند. برای تمام انواع قراردادها، برخی شرایط عمومی برای صحت قرارداد وجود دارد که باید حتماً به آن توجه شود. در قانون، برخی نامها برای قراردادها در نظر گرفته شده است و قانونگذار به طور جداگانه به بیان قواعد مرتبط با این نوع تعهدات پرداخته است که به آنها "قراردادهای معین" گفته میشود.
در بین قراردادهای معین، عقد اجاره و عقد بیع به عنوان دو نوع شناخته شده مطرح هستند. اما برخی از قراردادهای معین به اندازه کافی شهرت ندارند و همچنین با شرایط قانونی آنها آشنا نیستیم مانند عقد مضاربه، مساقات یا مزارعه و جعاله یا عقد قرض. در این مقاله یکی از انواع قراردادهای معین یعنی عقد قرض را مورد بررسی قرار میدهیم و به موضوعاتی مانند از بین رفتن مال موضوع قرض و زمان مطالبه قرض میپردازیم.
تعریف عقد قرض
خیلی از ما با کلمه "قرض" آشنا هستیم و در زندگی روزمره خود به کسی چیزی قرض دادهایم یا از کسی نیازمند کردهایم. در قوانین نیز به این فعل معروف به عنوان «قرض» اشاره میشود و معمولاً در قراردادهای قرض کلان استفاده میشود.
«strong»تعریف و مفهوم عقد قرض در حقوق مدنی به شرح زیر است: "قرض عقدی است که در این قرارداد، یکی از طرفین به صورت معین و مشخص، مقداری از دارایی خود را به طرف دیگر منتقل میکند، به شرطی که طرف متقاضی از دارایی از نظر مقدار، کیفیت و توصیف آن را رد نماید...". در نتیجه، در قرارداد قرض، ما به شرطی بخشی از دارایی خود را به شخص دیگر واگذار میکنیم تا از آن استفاده نماید، و در عوض، همان فرد موظف است این دارایی را به ما بازگرداند.